اگر حکمتیار برگردد... از مدتی بدینسو زمزمه های در مورد توافق و پیوستن گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی به حکومت افغانستان شنیده می‌شود. حکمتیار که یکی از رهبران پر قدرت مجاهدین به شمار می‌رفت طی سالهای گذشته و پس از سقوط حکومت داکتر نجیب الله همواره در گیر جنگ و نبرد بر سر قدرت، با گروه های گوناگون سیاسی بوده است. جنگ های دهه ی هفتاد حزب اسلامی با رقیب سر سخت آن جمعیت اسلامی سبب کشتن هزاران تن از مردم ملکی و خسارت سنگین مالی گردید. هر چند حکمتیار تا آخرین لحظات قبل از سقوط کابل توسط طالبان علیه نیروهای حکومت تحت رهبری برهان الدین ربانی جنگید، اما سر انجام وی منطقه را ترک گفته و عرصه را برای نبرد طالبان و حکومت ربانی در چهار آسیاب فراهم ساخت. رهبر حزب اسلامی در این مدت در نقش های مختلف سیاسی بازی نمود که مهمترین آن تشکیل شورای عالی هماهنگی است که در ترکیب آن حزب اسلامی، جنبش ملی، وحزب وحدت حضور داشت. تلاش این ایتلاف برای بدست گرفتن قدرت بخاطر رسیدن برق آسای طالبان در در وازه های کابل نتیجه ای را به همراه نداشت. گلبدین حکمتیار پس از سرنگونی رژیم طالبان برخلاف دیگر رهبران جهادی موضع مخالف اتخاذ کرده و علیه نیروهای ایتلاف وارد جنگ مسلحانه گردید. با آنکه تمام رهبران جهادی از توافق بن اعلام حمایت نمودند اما حکمتیار شرط اصلی برای حضور خود در حکومت را منوط بر خروج نیروهای خارجی از افغانستان اعلام نمودند، این امر سبب شد تا وی از جانب ایالات متحده امریکا به مثابه یک هراس افگن مورد پیگرد شناخته شود. با گذشت بیش از پنج سال از غیبت رهبر حزب اسلامی گاهگاهی در رسانه ها از آمادگی وی برای مذاکره با حکومت خبرهایی نشر می‌شود. در خواست رییس جمهور کرزی در فرصت های مختلف از مخالفان مسلح شان مبنی بر مذاکره و سازش تا حال در مورد ملا عمر و حکمتیار بی جواب مانده است. بیشتر کار شناسان سیاسی بر این باور اند که حکمتیار از هر جهات با ملا عمر قابل مقایسه نمی‌باشد. این عده حکمتیار را یک مجاهد با پیشینه مبارزه علیه اشغال شوروی سابق دانسته واظهار می‌دارند که: وقتی سایر رهبران جهادی حضور دارند، پس چرا حکمتیار حضور نداشته باشد. نشر بیانیه ای که اخیرا از سوی آژانس فرانس پرس نشر گردیده است هرچند از طرف سخنگوی حکمتیار تکذیب شده است از چند زوایه قابل تامل می‌باشد. با نگاهی به سوابق سیاسی چنین خبرهایی گاهگاهی نشر می شد. و فورا تکذیب می‌گردد. علت این امر در آزمایش اذهان عامه و افکار عمومی نسبت به این نوع رخداد ها می‌باشد. در مورد آقای حکمتیار نیز بررغم تکذیب سخنگوی حزب اسلامی این حدس و گمان ها وجود دارد که وی در حال پیوستن و مذاکره با حکومت آقای کرزی می‌باشد. در بیانیه ای که بنام این حزب در ولسوالی قرباغ ولایت غزنی به نشر رسیده آمده است"اعضای حزب اسلامی از کشتن برادران و تخریب کشور اجتناب نموده وفعالیت های سیاسی شان را آغاز می‌نمایند." در قسمت دیگر این بیاینه آمده است: حزب اسلامی به این نتیجه رسیده است که با جنگ نه می‌توان حکومت ساخت ونه کشور را آباد گردانید. ما این را در طول 20 سال جنگ در گذشته افغانستان تجربه کرده ایم. در پایان این بیانیه بار دیگر بر خروج سربازان قوت های ایتلاف تاکید شده است. در واکنش به این بیانیه آقای سیامک هروی از دفتر مطبوعاتی رییس جمهور گفته است: حکومت افغانستان به زمین گذاشتن سلاح را به خاطر صلح، بازسازی، و جلوگیری از تخریب کشور توسط هرکسی که باشد حسن استقبال می‌کند. نماینده یوناما در افغانستان نیز در واکنش به این بیانیه اظهار کرده و سخنگوی آن آقای " ادرین ادواردز" طی کنفرانس خبری گفته است: " سازمان ملل متحد از هر قدم صلح آور پشتیبانی می‌کند چون افغانستان به صلح نیاز دارد." هر چند انجنیر هارون زرغون سخنگوی حکمتیار بیانیه منتشره را تکذیب می‌کند. اما برخی منابع که صحت آن تایید نشده از گفتگو ها میان حکمتیار و آقای کرزی سخن می‌گویند. این کارشناسان می‌گویند آمدن حکمتیار با توجه به جایگاهی که در برخی مناطق دارد می‌تواند تاثر مثبتی بر روند جاری داشته باشد البته فراموش نباید کرد که هم اکنون تعدادی زیادی از چهره های کلیدی حزب حکمتیار در حکومت سهیم می‌باشند و در پست های مهم ایفای نقش می‌کنند برخی از اعضای حزب حکمتیار با تشکیل حزب سیاسی جدید هم اکنون در چوکات قانون فعالیت دارند و تعداد دیگر شان نیز بعنوان وکیل، والی، و... همکار با دولت افغانستان می‌باشند. از لحاظ حزبی اگر بشماریم حزب اسلامی قبل از این بیانیه ها عملا در حکومت سهیم بوده و حتا داماد حکمتیار آقای جریر به عنوان یکی از کاندیدا های ولسی جرگه به رقابت پرداخت. بنابراین آمدن حکمتیار بعنوان یک فرد که بخشی از اعضای آن هم اکنون در حکومت شریک می‌باشند می‌تواند حلقه ای اصلی را کامل نموده و بعنوان آخرین ناراضی مجاهدین به خصومت های دیرینه شان با حکومت آقای کرزی پایان ‌بخشد. اما آنچه مهم است این است که بر فرض پیوستن جایگاه او در حکومت چه خواهد شد. وآیا اعضای بریده از وی باز هم تحت زعامت رهبر سابق شان گرده هم خواهند آمد یاخیر؟ بنا براین با توجه به وجه فردی حکمتیار آمدن وی تاثیر چندانی بر اوضاع امنیتی نخواهد داشت اما می‌تواند یک گام مثبت به شمار رود.