| صفحه نخست | آرشيو سايت | تماس با ما | طراح قالب |
|
منوي كاربري لوگوي سايت
لينک دوستان لوگوي دوستان موزيک سايت
ويرايش قالب روبات سياه |
:: چرا جاوید لودین استعفا داد؟
جاويد لودين رييس دفتر رياست جمهوري از سمتش استعفا داد.
:: اعتراض به فلم کابل اکسپرس
در اعتراض به توليد و نشر فلم توهين آميز كابل اكسپرس، گردهمايي بزرگي با حضور هزاران تن از مردم و مسوولين عالي رتبهي دولتي برگزار گرديد. در اين مراسم كه روز جمعه در مسجد خاتم الانبيا برگزار شده بود. آقاي كريم خليلي معاون رئيس جمهور ضمن محكوم نمودن توليد فلم كابل اكسپرس گفت: تاريخ افغانستان پراز افتخارات اين مردم است. در گوشه گوشهي كشور آبادي را سراغ نداريم كه فرد يا افرادي از اين جماعت در آن آبادي سهمي نداشته باشد. استاد خليلي با اشاره به فداكاريهاي مردم هزاره اظهار داشت: وجب وجب خاك اين وطن شهادت به صداقت و فداكاري اين مردم مي دهد، اما بار ديگر مي بينيم كه به نحوي از انحا بر چسبها و تهمتها روا ميدارند و اهانت ميشود. وي با اشاره به فصل جديد كه گشوده شده گفت: در پنج سال كه ما صفحهي جديدي را گشوديم، در كجاي اين كشور، از طرف اين مردم و اين قوم وجامعهاي اهانت شده، حركت منفي را در رابطه به امنيت كشور و نظام نوپاي وطن ديدهايد كه سرزده باشد. من بارها افتخار اين را كردهام و حال هم در حضور تجمع شما اعلام مينمايم كه اين مردم در طول اين فصل جديد صداقتمندي، فداكاري و موضع حمايتي خود را بدون هر نوع شك و شبهه براي قوام بخشيدن شرايط جديد و فصل نوين كشور داشته و دارند. آقاي خليلي با توجه به مشكلاتي كه مردم از نبود امكانات رنج ميبرند فرمودند: با اينكه همين مردم در همين منطقه پنج سال است كه در تاريكي بسر ميبرند .... وآهي نكشيده، فرياد خود را بلند ننموده، نه انيكه نميتوانند درك كنند، بلكه بخواطر مصلحت ملي، منافع علياي وطن، تحكيم ثبات و صلح بوده ا ست. معاون رئيس جمهور در بخش ديگر سخنان به مشكلات كه در ديگر مناطق دامنگير مردم است اشاره نموده گفت: در ديگر نقاط كشور كه اين مردم زندگي مينمايند از باميان تا دايكندي، ميدان وردك، غزني، شمال و غرب كشور با اينكه با بي توجهيهايي هم از ناحيه جامعه جهاني و هم نهادهاي داخلي مواجه بوده، ولي بازهم با حوصله مندي، با صبوري تاريخي كه نصيب اين مردم بوده، با درك از شرايط كنوني كشور كه هر روز ما درگير با تروريزم و سياهي هستيم، بخواطر همين مصلحتها همهي كمبودها را تحمل كرده يك حركت منفي در گوشه گوشهي اين كشور سراغ نداريم چنانچه رئيس جمهور كشور بارها و بارها، به صداقت و فداكاري شما مردم، مستقل بودن هويت و مظلوم بودن شما مردم شهادت داده و افتخار كرده است. آقاي خليلي با توجه به اهانت كه در فلم كابل اكسپرس صورت گرفته يادآور شد كه: اهانت اين مردم اهانت به كل مردم افغانستان است، اين ديد همهي مسوولين كشور و همهي مردم افغانستان است. معاون رئيس جمهور در مورد اهداف پشت اين فلم گفت: من معتقدم حلقات كه انديشههاي كثيف تعصبات گذشته بر آنها حاكم است در فصل جديد از اين موضع هوشيارانه و ملي شما رنج ميبرند از هوشياي شما از موضع گيري و حمايت شما در فصل جديد عقده گرفتهاند. دشمنان صلح و ثبات كشور در صددند كه شرايط كنوني كشور را به بحران كشانند، زيرا در سايهي تنش و بحران است كه دشمنان داخلي و خارجي افغانستان نفع ميبرند. چنانچه ميبينيم گاهي مقاومت و دفاع مظلومانه شما زير سوال ميرود و رهبر شهيد شما به جرمي كه در كنار شما بوده در ليست آنها قرار ميگيرد وگاهي همان شرايط سياه را كه كاملا تهمت و افترا به اين مردم است حتي گذشته از گزارشها به صحنهي سينما ميكشانند، همان حلقاتي كه در يك بخش كشور تروريزم را حمايت ميكند من يقين دارم كه همان حلقات پشت اين حنجرهها خواهد بود. آنها ميخواهند به هر نحوي كه است افغانستان رابه بيثباتي كشاند. معاون رئيس جمهور راجع به واكنش مردم نسبت به اين اهانت گفت: مردم ما فرياد مظلومانه خود را به گوش مسوولين وجهان خواهند رساند، تجمع آرام شما يكبار ديگر هوشياري شما را ثابت ميكند. دشمن ميخواهد يك بحران خلق كند. ما به حلقات مشكوك اجازه بحران افريني نخواهيم داد و يكبار ديگر دشمنان صلح و ثبات افغانستان را مايوس خواهيم نمود. در اين مراسم آقاي محمد محقق رئيس كميسيون آمور ديني فرهنگي معارف و تحصيلات عالي ولسي جرگه نيز طي سخناني گفت: از اين قبيل تهمتها در اول دههي هفتاد نيز بر مردم ما زده ميشد. آيا ما از اين تهمتها خيري برديم؟ آيا اين كشور نفعي برد؟ مگر يك دهه در آتش و جنگ داخلي سوختيم كه باز هم اين را تجربه كنيم؟ خانم سيما سمر رئيس كميسيون مستقل حقوق بشر يكي ديگر از سخنرانان اين گردهمايي اظهار داشت:تا زماني كه خواستههاي برآورده نشود و كرامت انساني ما كه مورد اهانت قرار گرفته اعاده نگردد، به اعتراضات خود ادامه ميدهيم. آقاي كاظمي رهبر حزب اقتدار ملي، نيز ضمن محكوم نمودن فلم كابل اكسپرس گفت: اين مسئله يك درس بزرگ براي تنها يك قوم و مردم خاص نبود، بلكه درس عظيمي بود براي تمام مردم افغانستان تا بدانند كه اگر ما بيدار نباشيم تما ارزشها، باورها و اعتبارات ما ابزار دست افراد استفاده گر قرار خواهد گرفت. هم چنين آقاي قسيم اخگر نويسنده وكارشناس امور سياسي، فلم كابل اكسپرس را توهين به هويتي دانست كه همهي مردم افغانستان خود را در آن شريك ميدانند. خانم شاگل رضايي يكي از وكلاي پارلمان در سخنان خود صحنههاي فلم كابل اكسپرس را اهانت به مردم افغانستان دانست و خواهان اقدامات جديتري در اين زمينه شد. در ادامه مراسم آقاي افغانزي رئيس تلويزيون افغان نيز طي سخناني گفت: فلم كابل اكسپرس خلاف مصالح و منافع ملي مردم ما ميباشد. :: مصاحبه با والی ولایت غزنی
بهار: ولايت غزني يكي از مناطق ناامن به شمار ميرود، شما عوامل ناامني را در چه ميبيند و فعلاً وضعيت امنيتي چگونه ميباشد؟ پتان: رشد طالبان در برخي مناطق، محصول كم زوري و ناتواني خود ما است. اگر اداره ما بتواند مشكل روزمره مردم را حل و به مشكلاتشان رسيدگي كند و از مردم حمايت كند، مردم بدون چون و چرا از دولت حمايت ميكند، زيرا همين مردم بودند كه در سراسر كشور بدون كدام ترس به رييس جمهور آقاي كرزي رأي دادند. به قانون اساسي رأي دادند، اين كه كدام كاستي به وجود ميآيد، گناه از مردم نيست، بلكه ناشي از ناتواني خود دولت است. اگر دولت اين ضعفها را جبران كند و با يك شفافيت عمل نمايد، مشكل كمتر ميشود. شما ميدانيد كه طالب يك نيروي مطلق ارتجاعي است، زيرا آنان مكتب و كلينيك را آتش ميزنند، معلم و داكتر را به قتل ميرسانند از نظر عقيدتي نيز طالبان دشمنان خدا و قرآن است. پيامبر اسلام ميگويد، بهترين مردم كسي است كه نفع آن به ديگران برسد. طالبان كساني را به قتل ميرساند كه نفعشان براي مردم ميرسد. علت اين اقدامات هم دستوراتي است كه اربابانشان براي آنها از پشت پرده ميدهد، مانند آياسآي پاكستان. بهار: شما براي رفع اين مشكل و بالا بردن تقويت اردو و پوليس ملي چه كارهايي انجام دادهايد؟ پتان: ما كوشش كردهايم كه پوليس ملي را به طور مشخص جهت بدهم، ما اولين ولايت هستيم كه پوليس كمكي جذب كردهايم و اولين ولايت هستيم كه مركز آموزش فني را براي پوليس مهيا ساختهايم، فعلاً ما در حدود صد نفر از پوليسهاي كمكي را فارغ دادهايم كه با يك روحيهي ملي و انضباط دقيق عمل ميكند. در هر جايي كه مردم تهديد شود، اينها از منافع مردم دفاع ميكنند و اولين دفعه است كه مردم حس ميكند، حكومت مدافع ما است. بهار: اخيراً شما از برنامههاي انكشافي در ولايت غزني خبر داديد و از جمله گفته شده است كه به تعداد هشت بند ساخته ميشود و پروژههاي زراعتي فعال ميگردد، اين برنامهها در كدام ولسواليها تطبيق و اجرا خواهد شد؟ پتان: ما تقريباً تمام ولسواليها را براي كار تحت پوشش داريم. در هر ولسوالي ضرورت مشخص خود را دارد. ما در سال جاري مكاتب بيشتري را اعمار خواهيم كرد و زمينهاي بيشتري زير آب خواهد شد. هشت بند آبي كه قرار است درست شود، معلومدار است كه سيزده ولسوالي را تحت پوشش ميگيرد. در برخي ولسواليها سعي داريم كه كلينيكهاي بهتر را اعمار و داكتران متخصص را توظيف ميكنيم. گذشته از آن در ولسوالي قرهباغ و مُقر مطابق ماستر پلان شهركهاي پيشرفتهاي را درست مينماييم تا از هجوم مردم در مركز ولايت جلوگيري شود. بهار: اكثر ولسواليهاي غزني از ظرفيت خوبي براي شهرك مطابق ماستر پلان برخوردار است، شما از چه امكاناتي براي اين پروژهها برخوردار ميباشيد و سرمايه گذاران بخشهاي خصوصي چه نقشي ميتواند داشته باشد؟ پتان: ما در جريان سال آينده براي اكثر سرمايهگذاران غزني زمينه را مساعد ميسازيم كه در بعضي جاها، ماركيتها و شهركهايي را درست نمايند و در بدل يك سود اين را به مردم واگذار نمايد، به طور مثال ما تصميم داريم كه در ولسوالي گرو كه يك منطقه بسيار خوب است و ساحهي زمين بسيار وجود دارد. اينجا يك شهرك بسازيم و نمرات زمين را ميان مردمان تاجيك، هزاره و پشتون تقسيم نماييم. اين شهرك وقتي درست شد، مردم خودشان از شهرك خود دفاع ميكند و مناسبات عقب مانده طالبانيزم از منطقه كم ميشود. بهار: يكي از برنامههايي كه از سوي شما اعلام شده، جذب جهانگردان در غزني ميباشد. اين ولايت از چه جاذبههايي در عرصه توريستي برخوردار ميباشد؟ پتان: غزني مهد يك امپراطوري تاريخي است، سلطان محمود غزنوي و سنايي در اين ولايت دفن است، بزرگ مردان علم و معرفت در اين جا هستند. در سال آينده با تسهيلاتي كه ايجاد ميشود، تعداد زايرين به مراتب زياد خواهد بود، نسبت به سالهاي گذشته ما امسال در ماه سرطان در پنجشنبه و جمعه اول آن جشني داريم، به نام جشن عارفان ما از تمام كساني كه طرفدار معرفت و عرفان هستند، دعوت خواهيم كرد كه در اين جشن شركت نمايند، در اين جشن ما يك آتش بازي بسيار خوبي را به راه خواهيم انداخت كه اولين دفعه ميخواهيم شهر غزني مهد عرفان را به صورت اساسي مطرح نماييم. بهار: ولايت غزني در مسير شاهراه كابل- هرات، قرار دارد، بيشتر رانندگان از ناامني در اين شاهراه شكايت دارند، پوليس شاهراه در اين رابطه چه كارهايي انجام داده است؟ پتان: ما از سرحد وردك تا اخر منطقه غزني در حدود 10 پسته ايجاد كردهايم، در منطقه عسكر كوت كه ساحه ي ناامن است، ما يك پوسته چهل نفري را ايجاد كرده ايم، ما براي تمام موتروانان اطمينان ميدهيم كه در ساحهي غزني براي اينها ديگر مشكل وجود ندارد، ما در مواردي افراد خود را سوار موترها ميكنيم تا پوليس، مردم را آزار ندهد. بهار: وضعيت در ولايت غزني فعلاً چگونه ميباشد، قبلاً شكايتها زيادي از رشوهستاني، برخورد نامطلوب كارمندان، معطل ماندن كارهاي مردم و... شده بود، شما براي بهبود وضعيت اداري چه برنامههايي داريد؟ پتان: فساد اداري يك پديده است كه در آمريكا و اروپا هم وجود دارد، اما گرافش فرق ميكند. از روزي كه من در ولايت غزني رفتهام، فساد اداري را تا 85 درصد پايين آوردهام. بهار: غزني يكي از ولايتهاي كلان كشور است. برخي طرح تبديلي آن را به ولايت درجه يك مطرح ميكند و برخي هم از ايجاد يك ولايت جديد با محوريت جاغوري سخن ميگويد، شما چه معلوماتي جديد داريد؟ پتان: در مورد درجه يك شدن ولايت غزني، پتانسيل و ظرفيتاش وجود دارد، اگر جاغوري را هم بخواهند يك ولايت درست نمايند، در جاغوري هم همين ظرفيت و پتانسيل وجود دارد. اگر دولت مركزي فيصله نمايد كه اين را يك ولايت بسازد، من به عنوان يك شهروند افغانستان موافق هستم. ما اميدوار هستيم كه سرمايه گذاران بتواند در آنجا سرمايه گذاري كرده، جاغوري را يك جاي لوكس بسازد. من از مردم جاغوري بسيار خوش هستم، چون در بخش معارف خدماتي زيادي را انجام دادهاند. هر كس در اين راستا كار كردهاند، من قلباً از همهاش تشكر ميكنم. بهار: طي يكسال شاهد فعاليت شوراهاي ولايتي ميباشيم، همكاري شما با شوراي ولايت غزني چگونه ميباشد؟ پتان: من از شوراي ولايتي قلباً احساس خوشي ميكنم، همهيشان عاشق و طن و مردم خودشان هستند و هر مسئلهاي كه باشد،عاجل اقدامات ميكنند. حتي اگر بخواهيم كه وارد جنگ شوند، زن و مردشان حاضراند وارد جنگ شوند. بهار: ارتباط وكلاي مردم غزني، با اداره ولايت و در انعكاس مشكلات مردم چگونه ميباشد؟ پتان: ما اطمينان كامل بالاي مردم خود در پارلمان داريم، گاهگاهي كه با كدام مشكل نسبت به مركز مواجه ميشويم با يك دلگرمي خاص روي وكلاي مردم غزني حساب ميكنيم و همچنان سناتور صاحبان از ولايت غزني. بهار: كمتر واليان به كارهاي فرهنگي اهميت ميدهد. از زماني كه شما به غزني رفتهايد با خبر شديم كه گامهاي خوبي برداشته شده، از جمله ايجاد اتحاديه فرهنگيان و ايجاد كتابخانه شما براي رشد فرهنگ مردم چه پلانهايي داريد؟ پتان: بدون يك كار فرهنگي عميق و فراگير امكان آن ميرود كه كلتور و فرهنگ ما در شرايط فعلي از بين رود. لذا در صدر برنامههاي انكشافي بايد كار فرهنگي قرار داشته باشد، تا در سايهي كار فرهنگي بتوانيم ديگر عرصهها را رهبري نمايم. به همين خاطر ما اتحاديه مستقل فرهنگي غزني را ايجاد كرديم كه در آنجا بيشتر فرهنگيان و روشنفكران غزني سهم گيرند، ما اميدوار هستيم كه يك استيشن مستقل راديو را براي فرهنگيان غزني ايجاد كنيم و به تمام اساتيد و فرهنگيان غزني وعده ميدهيم كه هر كس كتابي را نوشته ميكند، ميتوانيم كتابشان را چاپ نماييم. ما تنها روي كتابخانه اطلاعات و كلتور هجده لگ افغاني مصرف كردهايم و مبلغ دوازده لك ديگر هم در بخش آنتنها و كارهاي ديگر كه مربوط به آن ميشود، مصرف كردهايم، ما اطمينان داريم كه راديو و تلويزيون غزني در سطح كشور نمونه باشد. بهار: ولايت غزني از جمله ولايتهايي است كه كشت كوكنار در آن كمتر بوده و از همين خاطر مبلغي را هم به عنوان كمك دريافت كرد. وضعيت امسال از نظر كشت كوكنار چگونه ميباشد؟ پتان: نبود كشت كوكنار، نتيجه شرافت و ايمان داري مردم غزني است. ما فعلاً حتي يك كرد را هم نداريم كه كسي كوكنار كشت كرده باشد. بهار: در فصل زمستان راههاي مواصلاتي مسدود ميگردد، شما براي باز نگهداشتن راهها چه پلاني داريد؟ پتان: رياست انكشاف دهات قراردادهايي را با ولسواليها بسته است، مردم ولسوالي مطابق نرم قرار دادي، در فصل زمستان عمل خواهند كرد و راهها را باز نگه ميدارند. بهار: ما در سال گذشته شاهد برخورد ميان كوچيها و مردم در ولسوالي ناهور بوديم، براي پيشگيري از اين حوادث چه اقداماتي در نظر داريد؟ پتان: ما كوشش خواهيم كرد، مطابق سنن و رواجهاي گذشته و با يك تفاهم همه جانبه بين مردمان محلي غزني و كوچيها اين مسئله را حل كنيم، ما ايمان داريم كه اين مسئله را حل كرده ميتوانيم. بهار: تعداد مردم از برخي عناصر و مسؤولين در ادارات مركز غزني ناراضي ميباشند، حتي در سمتهاي معاون والي و برخي رياستها آيا شما برنامه اصلاحات هم داريد؟ پتان: وقتي من در غزني آمدم، به همه گفتم كه من براي اين نيامدم تا همه را تصفيه نمايم، ما آمدهايم كه در غزني كار نماييم، هر كه حاضر است، همراه ماكار كند، بايد كمر خود را بسته كند، ما از آدمهاي عاطل و بيكاره خوشم نميآيد. بر اين اساس مي بينيم كه اكثر رؤسا با يك سرعت خاص كار را شروع كردهاند و منظم كار ميكنند و افرادي كه نامطلوباند، به زودي از بركناري آنها با خبر خواهيد شد. بهار: ما گزارشهايي داريم كه در ولسوالي اندر كمكهاي مؤسسات براي مردم به دست طالبان افتاده، شما در اين مورد چه نظري داريد؟ پتان: اين گزارش به اين شكل كه نشر شده، مبالغه آميز بوده و درست نميباشد. يك مقدار كمك بود كه توسط چند سارق به سرقت برده شده و بعداً به يك شكل ديگر نشر شده است. :: مصاحبه با برهان الدین ربانی
بهار :برخي از شرايط فعلي بعنوان عصر زوال مجاهدين ياد مي كنند، اما در مقابل عدهاي مي گويند با توجه به حضور مجاهدين در سمت هاي مختلف و مهم، عصر حاضر را عصر موفقيت مجاهدين مي دانند. شما بعنوان يكي ار رهبران جها دي از جايگا وموقف مجاهدين چه تحليل داريد؟ رباني:مجاهدين، سر حلقهي يك جريان بزرگ مبارزات ملي مردم افغانستان هستند كه در پيشاپيش اين جريان ، ويك جا با اين جريان ، مجاهدين حضور داشتند و ممثل ملت خود هستند بنا براين عصر زوال ملت ها هر گز نميآيد . اگر بگويم عصر زوال قدرت هاي استعما ري واستبدادي گپي بجا است اگر بگويم عصر زوال مجاهدين كه مفهوم ملت ها را ميدهد. بايد بگويم كه ملت ها هر گز از صحنه دور نمي شوند. ملت ها هميشه در صحنه ها ي مختلف كشور خود حضور دارند . در بعضي از مقطع هاي تاريخ، قدرت هاي سركوبگر در يك كشور بعضي از عناصرملي را از بخش هاي سياسي به حاشيه ميكشانند وبا عث دور شدن عناصر ملي ميشوند اما اين يك مر حله گذرا است زيرا بعد از خداوند بزرگ ترين قدرت كه در جهان هستي وجود دارد ملت ها ومردم هستند، لذا به هيچ وجه مجاهدين از صحنه دور شدني نيستند، چون اين ها جزئي از تاريخ پر افتخار ملت هستند. با آنكه دشمنان توطئههاي گوناگوني را ه به راه انداخته، اما قران در باره مجاهدين مي گويد: دشمنان خدا دشمنان دين وارزش هاي الهي هميشه سرمايه گذاري مي كنند تا مانع جريان حقيقت ودعوت الهي شود . براي هميش اين نيرنگ ودسيه را انها بكار مي برند؛ اما انها جز حسرت ونا كامي دست اورد ديگر نمي تواند داشته باشد در افغانستان هم قضيه از همين قرار است، شما ديديد كه پولهاي زياد مصرف شد و دسيسههاي زياد بكار گرفته شد تا مانع مجاهدين در شوراي ملي شوند، اما حالا ميبينم كه بيش از 85 نفر حضور پيدا كرده اند من فكر مي كنم هميشه عصر ملتها است ومجاهدين وجدان بيدار ملتها هستند. شايد يك تعداد چهره هاي كاذب ونفوذي بنام مجاهد اشتباهاتي كرده باشد واين جز طبيعت انسان است ، وانسان اشتباه مي كند جز انبيا كه اونها عصمت دارند ديگر ان خالي از اشتبا ه نمي باشند بااين همه هر سخره، سخره كشور شاهد قهرماني ها ، فداكاري ها وحماسه هاي تاريخي فرزندان اين كشور مي باشند كه بنام مجاهدين ياد مي شود بهار:شما از برخي اشتبا هات يادكرديد ٬ همين اشتباهات در گزارش ها ي نهاد هاي حقوق بشر ي بعنوان تخطي و نقض حقوق بشر ياد مي شود شما براي رسيده گي به اين اشتباهات چه مكانيزمي را پيشنهاد مي كنيد؟ رباني: اولا بايد بگويم كه دستگاه هايي كه بنام حقوق بشر ياد مي شود اين لانه هاي جاسوسي است . در نزد اين ها هيچ ارزش انساني وجود ندارد واين ها هيچ حقي ندارد كه در ارتباط اين قضا يا بحث نمايند؛ زيرا اين ها پيش خيمههاي استبداد وسر كوبي ملتها هستند. آنها در اصل وظيفهي استخباراتي دارند هدف اساسي شان اين است كه به چه شكل مانع جنبش ها ي آزادي بخش شوند اگر واقعا انها رسالت انساني دارند چرا به قضيه فلسطين وجاهاي ديگر توجه نمي كنند؟ به نظر من اين ها يك مشت عناصر هر زه اي هستند كه غوغاي بيهوده اي را راه مي اندازند . البته اگر كساني ظلم كرده باشند واشتبا وجنايتي كرده باشند، بهترين روش براي دفاع از انسان ارزش ها ي الهي، شريعت وميزان حقوقي اسلامي خود مااست . چنانچه قران مي گويد : باكسي كه شما اختلاف داشته باشيد اين مانع نشود كه شما درباره انها عدالت را پياده نكنيد . بر اين اساس محاكم وجود دارد وبر كساني كه جنايت شده مي تواند شكايت كند نه اين كه مانند حقوق بشر يك توطئههاي سياسي را راه اندازد. كه بر خي حلقات طوطئهگر در داخل وخارج انجام مي دهند. بهار:اخيرا دولت بر نامه عدالت انتقالي را مطرح كرده كه بر اساس ان قرار است طي چند سال كا ر حقيقت يابي ومستند سازي صورت گيرد در اين باره چه نظر داريد؟ رباني:به نظر من اين كمسيون حقوق بشر نيست يك موسسه است كه بسيار عقده مندانه عمل مي كند ويك لانه اي جاسوسي است. بر نامه هايشان بر اساس حقيقت يابي نيست بلكه بر اساس دشمني با ارزش هاي ملت افغانستان است . اينكه بنام عدالت انتقالي مي گويند:اين همه يك چيز مزخرف وبيهوده است . اين پروژه اصلا از بيرون ديكته شده است. حتي هما ن تعبيرات وجملات نشان مي دهد كه در افغانستان نوشته نشده است. حكومت افغانستان نبايد حيثيت ملي مارا خدشه دار سازد در اين جا ما پارلمان، دستگاه حقوقي قضايي داريم پس عدالت انتقالي چه مفهومي دارد؟ اين نشان مي دهد كه خود دولت هم معتقد به دولت سازي نيست، و به نظامي كه در كشور است وبه ارگان هاي ان اعتقاد ندارد اونهايي كه بحث عدالت انتقالي را مطرح كرده اند يا سويه ندارند يا اصلا سيستم حقوقي كشور خود را خبر ندارند يا اينكه تحت فشار قرار دارند. اگر تحت فشار هم باشند نشان ميد هد كه اهليت دولت داري را ندارند. عدالت اصلا مرحله اي انتقالي ندارد. يكي از حقيقت ها ي تاريخي در طول تاريخ زنده گي انسان از اغاز خلقت تا پايا ن خلقت به حيث يك حقيقت انكار ناپذير، اصل عدالت است .پس عدالت مر حلهي انتقالي ندارد. من فكر مي كنم كه اين ها سوا د حقوقي نداشته اند، بنابر اين اگر ما دستگاه قضاي خود را تابع يك سلسله ديكته ها ي خارجي قرار بدهيم استقلال قضاي ما زير سوال قرار گيرد . بهار:راجع به گزارش ديدبان حقوق بشر با انكه بيانيه هايي از سوي دولت صادر شده اما شخص ريس جمهور تا حال واكنش نشان نداده است با اين وضع ايا ما شاهد فاصله اي ميان بر خي رهبران جهادي وشخص ريس جمهور نخواهيم بود ؟ رباني: مي فكر مي كنم كه ريس دولت نه تنها واكنش نشان بدهد كه بر خورد جدي هم داشته با شد . ريس دولت، پاسدار قانون اساسي واستقلال ملي است او بايد جدا در برابر اين بيانيه موضع داشته باشد اگر موضع گيري نكند طبيعي است كه سوال هاي پيدا مي شود وفضاي بي اعتمادي بيشتر مي شود. بهار : تعداد رهبران جهادي جلسهاي داشتند در اين جلسه به چه فيصله اي دست يا فتند ايا ما شاهد يك صف بندي جديد مي باشيم ؟ رباني : ما از قبل نشست هايي داشتيم، .براي جلوگيري از توسعه بحران در كشور استحكام امنيت وثبات سياسي بايد كارهايي انجام داد . زيرا اوضاع كنوني بسيار نگران كننده است . دولت در شرايط فعلي با همين كا بينه اي موجود قادر به تأمين امنيت نيست. بر همين اساس از مدت ها قبل ما روي اين موضوع بحث مي كرديم كه با يد يك جرياني در كشور ايجاد نماييم كه اين مجموعه بتواند هم تمثيل ملي را بكند وهم در قسمت استحكام امنيت ودولت سازي كار نمايد وبا نظام دست همكاري بدهدتا افغانستان را ازبحران هاي كه در گزشته بوده وحال هم ادامه دارد رهايي دهيم . دراين جا بحث كشمكش با دولت مطرح نيست بعد ازاين هم راجع به تمام مسايل بايد يك نوع تصميم هايي اتخاذ شود . تا كشور ما وارزش هاي ملي ما از تهاجم در امان باشد وافغانستان با يك بحران ويرانگر ديگري روبرو نشود لذا ما با جمعي از دوستان گردهم امديم تا يك كار و مشترك انجام دهيم . بهار :ايا كار جديد به معني تشكيل يك اپوزيسيون است يا در مشاركت با دولت ؟ رباني: افغا نستان در يك مرحلهاي خاص قرار دارد ما نمي خواهيم كه ثبات در افغانستان تهديد شود واين را هم نمي خواهيم اگر ببينيم كه دولت بسوي يك بي ثباتي روان است او را تايد نماييم . ما مي خواهيم اصلا حات اساسي را به ميان اوريم امنيت تامين شود وكارهاي خوب دولت را هم تاييد مي كنيم وكارهايي كه نا درست است در اصلا ح ان كوشش مي كنيم . بهار : شما از ناكار امدي در اعضاي كا بينه هم اشاره داشتيد ايا خواستار تغيير در كابينه هم هستيد ؟ رباني : واضح است كه ضعف و ناتوانيهايي در كابينه وجود دارد در قسمت تغيير كابينه اين فيصله موضع مانيست ، اما بخاطر بهتر شدن وضع ما كوشش مي كنيم بحث هاي را مطرح بكنيم كه راه بهتر شدن وضع چه است ؟ به اين معني كه ما نمي خواهيم دچار كشمكش شويم بلكه در جرياني كه سر نوشت مشترك داريم مردم وحكومت ما ها وعنا صر كه در حكومت هستند كار ي را انجام بدهم كه همه احساس بكنند كه هر روز كه فردا مي شود فردا ي ما بهتر از ديروز ما بوده است . بهار:بر خي از وضع نا امني نگرانند ٬ جدا از اينكه نقش پا كستان همواره مطرح است در عرصه اي داخلي شما نا امني ها را در چه مي بينيد ؟ رباني: در كنار عوامل خارجي ، توسعه اي عناصر مسلح يكي از اشتبا هات است كه در دوران جنگ داشته اند به مسله اي ديگر نا توانا يهاي دولت در قسمت مسايل امنيتي وموضوع ديگر اينكه: يك عناصر عمده كه هميشه مي توانيست در استحكام امنيت نقش داشته باشد. نيروهاي مجاهدين بود كه متاسفانه با بي رحمي تحت عناوين اين ها كنا رزده شده است وجاي اونها خالي است وكسي ديگر نمي تواند به اين اساني جاي خالي انها را پر كند اين با عث شد كه مخالفين مسلح دولت روز بروز توسعه پيدا كند وبشتر شود. بهار:يكي از راهكارها ارايه شده براي تامين امنيت موضوع جرگه امن است با توجه به بي ميلي پاكستان، شما نسبت به نتايج اين جرگه چقدر اميد وار مي با شيد؟ رباني:ما هميشه خواهان اين هستيم كه مسايل از طريق جنگ حل نمي شود . در مورد جرگه پشنهاد ي با وجود يكه پيچيده گي ها ي زياد وجود دارد واز لحاظ قانون اساسي واز لحاظ بي ميلي پاكستان هم مشكلات زياد وجود دارد، اما محض يك تفا هم ومشوره ميان دوطرف مي شود راه ها ي را براي تامين امنيت از اين طريق جستجو نمايد اين حركت چون حا لا اغاز شده نبا يد عقب نيشني كرد ولي دست اورد زياد را هم نبايد انتظار داشت . بهار : بر خي از مقامات خارجي از نوعي سازش حرف مي زنند ايا در اين طرح، مذاكره با طالبان مطرح است ؟ رباني: من به اين عقيده هستم چون مسله مر بوط به ملت افغا نستان است اگر خارجي ها هم در ار تبا ط به طالبان هر حرفي كه دارد گيرد موضوع را به حكومت پارلمان وحلقه هاي افغا ني مطرح نمايد . نه اينكه خارجي ها خود هم كوزه گر وهم گل كوزه شوند. بهار:شما نماينده پارلمان هم هستيد كار كرد يك ساله پارلمان را چگونه ارزيابي مي كنيد ؟ رباني : ما دست اورد زيادي نداشتيم ما اين را حمل براين مي كنيم چون تجربه اي اولي بوده و در اغاز قرار داشته ايم اميد وارم در سال هاي بعدي در وضع بهتر قرار داشته باشيم. بهار: امريكا در مورد عراق به همسايگان اش روي اورد ه شما در مورد افغانستان نقش همسايگان را چگونه ارزيا بي مي كنيد ؟ رباني :پرابلم ها ي منطقه اي را خود كشور ها ي منطقه خوب تر مي فهمد و راه حل ها ي اش را هم خوب تر، به همين اساس من اين پيشنهاد را بسيا ر مفيد مي دانم تا يك نوع حركت منطقه اي صورت بگرد تا در تفاهم همديگر وبا پشتباني جا معه اي جهاني در قسمت تا مين امنيت همكاري شود .
:: مصاحبه با خانم سیماسمر قسمت اول
بهار: نهادينه شدن فرهنگ حقوق بشر، نياز به بستر مناسب دارد. آگاهي، و سطح بالاي معلومات مردم يك جامعه در اين مورد از نقش مهمي برخوردار است. در جامعهاي كه سطح آگاهي پايين باشد، حقوق بشر به آساني قابل پذيرش نميباشد. شما رشد و انكشاف حقوق بشر را در جامعه ما چگونه ارزيابي ميكنيد؟ سيماسمر: من فكر ميكنم در هر كشوري بعداز جنگ و كشوري مثل افغانستان، زمينههاي فرهنگ حقوق بشري از قبل آماده نميباشد. بايد يك سلسله فعاليتهاي صورت بگيرد، تا زمينه مساعد شود و حقوق بشر به عنوان يك فرهنگ بين مردم تبديل شود. افغانستان هم نمي تواند استثناء باشد. طي سه دهه جنگ، حقوق بشر و احترام به آن اصلاً مطرح نبوده، ولي شما ميبينيد از زماني كه كميسيون مستقل حقوق بشر ايجاد شده، تا به امروز تغييراتي كه در افغانستان آمده در مجموع، در تثبيت شدن كميسيون به عنوان يك نهاد ملي، اعتماد مردم به اين نهاد به عنوان آخرين پناهگاه، آگاهي مردم از مسايل حقوق بشري، همه اينها نمايانگر اين است كه زمينههاي بنياديني وجود دارد كه ما ميتوانيم حقوق بشر را در افغانستان تأمين بكنيم. البته آسان نيست و ناممكن هم نيست، ضرورت به يك سلسله فداكاريها و كارهاي جدي دارد. ضرورت به اين دارد كه كساني ادعاي احترام به حقوق بشر را ميكنند، خودشان حداقل افرادي باشند كه متهم به جرايم و متهم به تخلفاتي از حقوق بشر نباشند. بهار: يكي از چالشهاي اساسي در برابر دموكراسي و حقوق بشر نظاميگري ميباشد. فرهنگ نظاميگري براي مردم بيشتر مأنوس است تا حقوق بشر، از اين چالش چگونه ميشود عبور كرد؟ سيماسمر: يكي از مشكلات عمده مردم و كارهاي كميسيون، بيامنيتي است، كه نظاميگري هم بخشي از بيامنيتي است. يكي از عوامل بيامنيتي نظاميگري است، ولي يك مسئله را فراموش نكنيم، تغييراتي كه از دوره سقوط طالبان تا حال آمده تغييراتي مثبت بوده. البته همهاش ايدهآل نيست، هنوز مشكلات بسيار جدي داريم، هنوز مردم افغانستان به پوليس و سيستم عدلي و قضايي افغانستان كه خودش مالك قانون است، اعتماد ندارد، اما شما ميبينيد كه حداقل در نظارت خانهها به صورت علني و بسيار رسمي كسي را شكنجه كرده نميتواند، شكنجه وجود دارد، ما ادعاي اين را نداريم كه كاملاً از بين رفته ولي همين كه يك ناظري را بر خود احساس ميكنند، اين خودش يك دليل بر تثبيت كميسيون حقوق بشر ميباشد. بهار: در مراسم گراميداشت از تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر، از استراتيژي ملي نسبت به كساني كه جناياتي را مرتكب شدهاند. سخن گفته شد، استراتيژي ملي بر چه برنامههايي استوار است؟ سيما سمر: استراتيژي ملي بر عدالت انتقالي ساخته شده، استراتيژي ملي بر اساس پيشنهادات كميسيوني كه در گزارش صداي مردم براي عدالت آمده بود و خواست مردم افغانستان را انعكاس داده بود، ساخته شده. يك برنامه كاري براي سه سال است كه از شروع 2006 بوده تا ختم 2008، اين برنامه كاري، توسط كميسيون، يوناما و دولت افغانستان راه اندازي شده و يكسال قبل توسط كابينه به تصويب رسيد، تطبيق آن عملاً شروع شده بود. ولي اعلان آن به صورت عام براي مردم در روز جهاني حقوق بشر توسط رييس دولت صورت گرفت. در برنامه عدالت انتقالي پنج كار بايد صورت گيرد، يكي از آن كارها نام نهادن يك روز به عنوان ياد بود از قربانيان و احترام نهادن به آنها ميباشد. چيز دومي كه به صورت سمبوليك بايد صورت گيرد، حداقل به خاطر تسليت بازماندگان، ساخت يك منار يادبود از شهدا است و جايي را كه انتخاب كردهاند، پلچرخي ميباشد كه يك تعداد انسانهاي خوب كشور در پلچرخي توسط حاكميتهايي از كودتاي هفت ثور و بعداز آن از بين رفتهاند. اين منار را بايد وزارت اطلاعات و فرهنگ بسازد و كميسيون همكاري ميكند. بخش سوم اين كار مستند سازي و يا نقشه كشي جرايم است كه كدام يك جرايم ضد بشري است و كدام يك غير آن، نقشه كشي و مستند سازي همين دوران از كودتاي هفت ثور تا شروع اداره موقت بايد صورت بگيرد. اين به چند دليل ساخته ميشود: يكي به خاطر اينكه ما براي تاريخ افغاسنتان يك چيزي داشته باشيم، يك حقيقت يابي شود كه چه چيزها گذشته است، مرد و زن افغانستان ميداند كه جرايمي بوده و گذشته، اما هيچ كس اين را مستند نكرده است، اين مستند سازي هم حتمي نيست كه براي محكمه قضايي، يا براي عدالت قضايي استفاده شود، به عنوان يك تاريخ ميخواهيم بماند و بايد ثبت شود، اگرچه به صورت پراكنده اخبار و تلويزيونها انجام دادهاند، ولي بايد سيستماتيك شود كه كميسيون از آغاز سال 2006 شروع كرده و ما روي آن كار ميكنيم. بخش چهارمي اين برنامه ريفورم سيستمها و يا نهادهاي دولتي است. يكي از عواملي كه مردم باعث شده از دولت فاصله بگيرد و به آن اعتماد نكند. موجوديت افراد ناسالم در موقعيتهاي دولتي است، بناءً ما در صدد اين بوديم كه يك مكانيزم ايجاد شود كه افرادي كه متهم به جنايت جنگي و ضد بشري هستند. آنها از موقعيتهاي دولتي كنار زده شوند. براي نمونه در يكي از ولسواليهاي هزارهجات مثلاً يك قوماندان بيست سال پيش حاكم بوده، حالا هم ولسوال است، آن مردم هيچ تغيير را در زندگي خود نميبينند، بنابراين چرا به دولت اعتماد كنند؟ بر همين اساس يك كميسيون ساخته شده و در آنجا پنج نفر عضو است كه مركب از اعضاي كميسيون، يوناما و دولت ميباشد. اين كميسيون وظيفه مشورتي دارند، براي رييس جمهور در مورد واليها، قوماندانهاي امنيه، رييسهاي امنيت، معينيتهاي وزارت خانهها و... تا افراد سالم را ليست بدهند كه رييس دولت از بين آنها انتخاب نمايند. يكي از دلايلي كه ما روي اين تأكيد كرديم، چون خواست مردم بود، مسئله ديگر عدم كارايي كميسيون اصلاحات ملكي بود، شما ميبينيد كه كميسيون ملكي طي چندسال فعاليتش كارهايي به آن صورت مثبتي را انجام نداده است، بيشتر افرادي كه مقرر شده است، به حساب روابط شخصي بوده تا ضوابط و مسلكي بودن، كميسيون مشورتي دو ماه قبل از سوي رييس جمهور اعلام شده، اينها لايحه وظايف خود را كار كردهاند و به زودي كار عملي خود را شروع خواهند كرد. مسئله پنجم، ايجاد يك نهاد براي تحقيقات جرايم جنگي و ضد بشري است كه ما مطمئن نيستيم، طي سه سال بتوانيم اين را بسازيم. حتي در گزارش صداي مردم براي تأمين عدالت همين زمان را تا هفت سال ديگر در نظر گرفتهايم، به خاطري كه شرايط سياسي ـ اجتماعي در افغانستان قسمي است كه احتمالاً به زودي ايجاد نشود و هدف اصلي و اساسي اين هم نيست كه يك تعداد مردم برده شوند و به زنجير انداخته شوند، اگر قرار است كه ما آشتي ملي بسازيم و افغانستان را از خشونت و بدبختي نجات بدهيم، بايد يك نوعي از حسابدهي باشد، حداقل اعتراف بكنند به برخي جرايمي كه توسط همان افراد صورت گرفته است كه باعث ايجاد تفاهم بين مردم افغانستان و دولت ميشود، هر دولتي كه اتكايش به مردم نباشد، خود به خود به طرف ديكتاتوري ميورد، مثلاً خلقيها چون اتكايشان به مردم نبود و اعتماد به مردم نداشتند، هركس كه بلندتر گپ ميزد ميبردند و ميكشتند، همين كار را رژيم ببرك و بعداز آن هم انجام دادند، چون اتكايشان به مردم نبود و مردم بالاي آنها اعتماد نداشتند، منجر به خشونت شد، بنابراين ايجاد تفاهم ميان مردم و دولت بر پايه هاي عدالت و تأمين عدالت ميتواند صورت گيرد. تلاش ما در اين راستا است، البته نه به صورت شكلي و يا كدام اكتي اينكه چقدر ما موفق ميشويم يا نه، بحث كاملاً جداست، ما توقع داريم كه مردم افغانستان در اين رابطه همراه ما ايستاده باشند. بهار: يكي از انتظارات اساسي مردم از كميسيون مستقل حقوق بشر اين بود كه مانع احراز موقعيتهاي مهم دولتي و كرسيهاي پارلمان از افرادي شوند كه متهم به نقض حقوق بشرياند، ولي اين كار نشده، از سوي ديگر تعدادي از اين افراد هم اكنون با ورود به پارلمان و بخشهاي ديگر از نوعي مصونيت برخوردار گرديدهاند. با اين وضع كار حقيقتيابي و مستند سازي با مشكل مواجه نميباشد؟ سيما سمر: جنايت توسط هر كسي كه صورت گرفته باشد بايد ثبت شود، اين مهم نيست كه او در كدام موقعيت مهم دولتي ميباشد، در هر كشوري بعداز جنگ به استثناي عراق كه تمام پلان ساخته شد تا «بعث» را از بين ببرد، يعني هر كسي كه عضو حزب بعث بود و در موقعيتهاي بالا بود، سر او كسي اعتماد نميكند، در حالي كه در يك حزب سياسي همهي اعضا از الف تا يا همه مجرم نيست، افراد سالم هم ممكن است در بينشان باشد، ولي در افغانستان اينطور نيست، در افغانستان غربت كه وجود داشت و عدم تطبيق قانون باعث شد تا ما نتوانيم جلو اين نوع افراد را بگريم، بالاخره اين افراد آمدند در پارلمان در دوره بعد چه ميشود؟ طبيعي است كه اينها هم براي موقعيت و احياي خود تلاش ميكنند. ولي در افغانستان در صورتي كه قانون حاكم شود، هيچ كسي در جرايم ضد بشري شريك بودهاند، نميتواند معاف باشد. افغانستان جزيي از جامعه بينالمللي است، يكي از قوانين بينالمللي همين است، حالا ما در قرني نيستيم كه جرايم ضد بشري بخشده شود. براي نمونه مردم حتي ژنرال كه 93 ساله شده بود، نبخشيدند و ديديم كه در مردن او مردم جشن گرفتند، در حالي كه اگر پينوشه آدم خوب ميبود، شايد در آن كشور عزاي ملي اعلام ميشد، اين ها خودش نوعي از عدالت است، نفرين نسلهاي آينده بر يك تعداد افراد، خودش عدالت است. بهار: بيشتر كساني كه در جرايم جنگي نقش داشتهاند، از حمايت قبيلوي خود برخوردار ميباشد و آراي مردم در انتخابات هم نشانگر اين موضوع است، زيرا بافت و ساختار كشور ما به همين گونه شكل گرفته، آيا حمايتهاي قبيلوي از اين افراد به معني مشروعيت و حتي تطهير اين افراد تلقي نميشود؟ سيما سمر: من فكر نميكنم كه حمايت قبيلوي از يك فرد تطهير حساب شود، چون افغانستان ضرورت نيست كه به حالت قبيلهاي خود ادامه پيدا كند، قبيلهاي بودن يا قبيلهاي حركت كردن مردم افغانستان ناشي از عدم تأمين امنيت و عدم تطبيق قانون بوده، چون وضعيت قسمي است كه هر كس به قبيلهاي خود اتكا ميكنند و به سمت او حركت ميكند، و اين حالت فكر نميكنم، دوام پيدا كند، حداقل اگر در تاريخ افغانستان ثبيت شود، دو صد سال قبل اگر يك فردي بخواند كه از فلان قوم، متهم به جرايمي بوده، يك نفرين خواهد شد. چنانچه مردم نفرين ميفرستند بر شاهان قديم افغانستان به شمول عبدالرحمن، اين خودش محكمه است. بهار: شما در روز گراميداشت از روز جهاني حقوق بشر از برخورد عادلانه و شجاعانه با ناقضين حقوق بشر حرف گفتيد، گفته ميشود تا اين حال اين برخورد صورت نگرفته است، آيا در آينده چنين زمينهاي وجود دارد؟ سيما سمر: به نظر من برخورد رييس دولت، در روز گراميداشت بسيار شجاعانه بود. از ديد من بسيار جسورانه بود، شايد رييس دولت خود جز قربانيان نباشد، با آنكه پدر وي را طالبان شهيد كرده بود، اما قرار دادن رييس جمهور خود را در صف قربانيان، يك حركت شجاعانه بود و بسيار خوب حركت كرد. يعني اگر شما رييس جمهور هم هستيد،انسان هستيد و ميبينيد كه كرامت انساني زير پا شده و مسؤول هستيد، بنابراين اين حركت يك حركت شجاعانه بود و من طي پنج سال به اين صورت حركت را نديده بودم. بهار: مردم از اينكه رييس جمهور خود را در صف قربانيان قرار داده و با ابراز احساسات و ريختن اشك، ستم، ناروايي، مظالم و مصبيتهاي روا شده را تمثيل كرد، نوعي تسكين را در خود احساس كردند، اما برخي ديگر بر اين باور باوراند كه اين اشك نشان از ناتواني و نوعي مشكلاتي است كه رييس جمهور هم اكنون با آن پنجه نرم ميكند، شما چگونه تحليل ميكنيد؟ سيما سمر: من باز هم تأكيد مي كنم، چه رييس جمهور باشد يا هر فرد در هر موقعيتي قرار داشته باشد و يا خود من، بالاخره انسان هستيم، من در وضعيتي قرار ميگيرم كه با قرباني همين جا در دفتر خود گريان ميكنيم، در كارهايي كه ناتوان باشم و از دستم بر نيايد، ولي آنجا وقتي رييس جمهور اشكهايش جاري شد، خود را در موقعيت قربانيان قرار داد، بسيار كم كساني كه در قدرت باشند، خود را در موقعيت قربانيان قرار ميدهند. متأسفانه كساني كه در موقعيتهاي بالا هستند، خودشان باعث نقض حقوق بشر ميشوند، آنها هيچگاه خود را در اين موقعيت قرار نميدهند. ولي هر انسان بالاخره ظرفيتي را دارد، حتي افرادي كه بسيار ساديست هستد، او هم خودش از خود ميترسد، از نظر رواني، من مطمئن هستم كه جنايتكاران از خود ترس دارند، هر قوماندان و يا كساني كه در خاد كار كردهاند، اگر نفر كشته باشند. حالا از خود ميترسند و ترسي دارند، چون در ذهنشان ثبت شده كه مرتكب نوعي جرم شدهاند، نميتوانند از اين جدل خود را بيرون بكشند. :: به عدالت اعتقاد دارم، و براي عدالت مبارزه ميكنم
به مناسبت پنجاه و هشتمين سالگرد تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر، هفته نامه بهار مصاحبه اختصاصي را با خانم سيماسمر رييس كميسيون مستقل حقوق بشر ترتيب داده است. قسمت اول اين مصاحبه در شمار قبل به نشر رسيد، قسمت دوم مصاحبه كه راجع به گزارش ديدهبان حقوق بشر و اتهامات وارده از سوي آقاي سياف عليه كاركردهاي خانم سمر ميباشد، در اين شماره خدمت خوانندگان تقديم ميگردد؛ با توجه به بيانيه ديدهبان حقوق بشر و واكنشهاي صورت گرفته از سوي رهبران جهاد، هفته نامه بهار، در اين نوع مصاحبهها صرفاً به بيان ديدگاه طرفين پرداخته و هدف خاصي را تعقيب نميكند. بهار: آیا در برنامه مستند سازی و حقیقت یابی، این موضوع هم در نظر گرفته خواهد شد که تعدادی افراد لیست شده و از حضور آنان در موقعیت های مهم جلوگیری شود؟ سیما سمر: طبیعی است که در برنامه مستند سازی اگر بر علیه یک تعداد افراد شکایت شود و ثابت گردد که او در قتل های دست داشته است، او نمی تواند در لیست کسانی باشد که به سمت های دولتی منصوب شود. مثلاً کسانی که در خاد بوده و یا در امنیت های رژیم گذشته کار کرده و بسیار تجاوز، قتل و بی رحمی کرده اند، باید از لیست کشیده شود. بهار: برنامه مستند سازی این امکان را برای برخی فراهم نخواهد کرد که از ترس به دام افتادن، دست به اقدامات دیگری بزنند که از جمله آن می تواند پیوستن به مخالفین و تحرکاتی علیه امنیت و ثبات کشور باشد؟. سیما سمر: من فکر نمی کنم. این برنامه به این خاطر نیست که یک عده را زنجیر و زولانه کرده و به بند کشاند، چون تعداد این افراد بسیار زیاد است که با این وضع باید بسیاری زندانی شود، مثلاً شما در رواندا نگاه کنید که در ظرف 90 روز، هشتصد هزار نفر کشته شد و آنها يكصد و پنجاه هزار نفر زندانی کردند، مصارف زندان، نگهداری و مسایل دیگر یک هزینه ای سنگین را داشت و همین امر سبب شد که در رواندا این برنامه تغییر کند و رفتن به سوی معذرت خواستن. برای نمونه من یک زن رواندایی را شنیدم که می گفت، چهار برادر و دو خواهرم را کشته اند، ولی وقتی معذرت می خواهد و اعتراف می کند، بر من کفایت می کند. در افغانستان هم عین گپ است، وقتی یک کسی اعتراف می کند که ما اشتباهاتی را انجام داده ایم و مرا ببخشید، خودش تسکین درد برای قربانیان است. اینها می خواهند چه بکنند؟ باز هم در جنگ با مردم می روند؟ من فکر می کنم با وضعیتی که افغانستان دارد، از لحاظ حضور نیروهای داخلی و بین امللی این اجازه را نخواهند یافت که بار دیگر به کوه ها رفته و به جنگ ادامه بدهند، در شورش هایی هم که وجود دارد، حتمی نیست که همه اش طالب باشد، حتی در برخی حملات انتحاری چون یک تعداد بسیار رنج دیده و هیچگونه عدالت برای او تطبیق نشده، از این نمونه افراد مخالفین دولت برای موارد انتحاری استفاده می کنند. مثلاً حملاتی که بر قوماندان خانو در هلمند صورت گرفت، من فکر نمی کنم، کار طالبان باشد، شاید طالبان کمک کرده باشد در این قضیه، اما فردی که این عمل را انجام داد، چون عقده ای شخصی داشت و هیچ عدالتی بر او تطبیق نشده بود، آمد به خاطر خانو خودش را انتحار کرد که منجر به کشته شدن 23 نفر دیگر گردید، شاید استدلال من درست نباشد، ولی یک تعداد افراد به خاطر انتقامجویی به مخالفین می پیوندند. بهار: شکایت های فروانی از سوی مردم راجع به غصب ملکیت ها صورت گرفته، این ملکیت ها نیز عمدتاً توسط کسانی غصب شده که هم اکنون از موقعیت های مهمی در دولت برخوردار می باشد، شما برای این مشکل چه اقداماتی را انجام داده اید؟ سیما سمر: ما وقتی از عدالت اجتماعی، حرف ميزنيم همه چيز را در بر ميگيرد، چه غصب ملكيت، چه ازدواج اجباري، اختطاف و ... همه یک عمل جرمی است و با عمل جرمی قانون باید برخوردار نماید. کسانی که ملکیت مردم را غصب می کند و در قدرت هم می باشد، خودش باعث این می شود که فاصله ای بین مردم و دولت شود. به همین خاطر هم کمیسیون مشورتی که تشکیل شده، حتماً مانع آن خواهد شد تا از ورود افراد مجرم که غصب ملکیت ها جرم محسوب می شود، جلوگیری نماید. بهار: اخیراً دیده بان حقوق بشر از تعدادی رهبران جهادی نام برده که در نقض حقوق بشر دست داشته اند، کمیسیون مستقل حقوق بشر نسبت به این بیانیه چه موضعی دارد؟ سیما سمر: کمیسیون مستقل حقوق بشر در هیچ سندی خود از کسی نام نگرفته است. در تمام اسناد نامی از کسی برده نشده، به خاطر اینکه بسیار زود است که قضاوت شود، مردم و مؤسسات دیگری که برای حقوق بشر کار می کنند، چنین ادعاهایی را مطرح می کنند، ولی ما هیچ وقت در این قسمت موضع نگرفته ایم که تأیید نماییم. آنها خودشان تحقیقات شان را دارند و یک مؤسسه مستقل است، ما زمانی می توانیم مسولیت بگیریم که در نشرات خود ما بیاید، مثلاً در بعضی جنگ ها ما نام گرفته ایم، مثل جنگ شیندند، وقتی امان الله گذر و یک تعدادی دیگر در آن جا جنگ کردند، واقعاً جنایاتی را انجام داده اند، در بادغیس به طور نمونه وقتی که قوماندان ها درگیر شدن، زنان به خاطر نجات خود و برای حفظ عفت شان به دریا انداختند. که یازده نفر را آب برد. ما از این نمونه جنگ ها نام برده ایم و قضایای دیگری است که ما نام گرفته ایم. اما فعلاً در موقعیتی نیستیم که گپ های دیگران را تأیید یا رد نماییم. بهار: اخیراً تلاش هایی صورت می گیرد با عنوان مصالحه و سازش با مخالفان، جایگاه مصالحه در حقوق بشر چگونه می باشد؟ آیا با مصالحه می شود از تخطی ها چشم پوشی کرد؟ سیما سمر: من باز هم تأکید می کنم که عفو عمومی یا مصالحه بدون قید و شرط مورد قبول مردم افغانستان نیست. چون مشوره را که ما انجام داده ایم، مردم آن را قبول ندارد، خوب است که مصالحه نمایند. به شرطی که قربانیان ببخشند، همیشه دعوای ما این است که در مصالحه نباید بی عدالتی صورت گیرد، حق قربانی نباید پایمال شود، به این قیمت مصالحه ناممکن است، دوامدار نمی باشد، پایدار نمی باشد و کمک نمی کند، به آوردن صلح وامنیت. بهار: برخی، کمیسیون مستقل حقوق بشر را از جمله آقای سیاف شما را متهم به دشمنی با مجاهدین می کند، شما در این مورد چه گفتنی دارید؟ سیما سمر: ما تا حال نامی از استاد سیاف نگرفته ایم، یک سلسله برخوردهای شخصی است که شاید از تيپ من خوشش نمی آید یا من از تيپ شان خوشم نمی آید. نظر شخصی با وظیفه ام فرق دارد. در مورد وظیفۀ خود شاید انسان مرتکب خطا باشد، اما من می خواهم واقعاً وظیفۀ خود را صادقانه انجام دهم، این مسئله مربوط خود آقای سیاف است و از او پرسیده شود که چه دارد علیه من، بعضی مسایل شخصی است که من خودم جوابگوی آن هستم، مثلاً اگر موی من معلوم می شود، من فکر می کنم که قاضی دیگر است که از من سؤال نماید. مسؤولیت یک تعداد افراد نیست که به خاطر پیدا بودن موی من را رد و بد بگوید، این مسایل مربوط من و خدایی است که من را خلق کرده است که جزا می دهد یا مرا می بخشد. این وظیفه برخی افرادی نیست که در رابطه به من قضاوت کند، برعکس، من فکر می کنم که از ابتدای کودتای خلقی ها و پرچمی ها از مخالفین آنها بودم و در صف مجاهدین قرار داشتهام، تمام کارهایی را که در جاغوری در دوران جهاد و بعداز آن کرده ام، تا حال هیچ کس نمی تواند بگوید که من در صف مخالفین مردم افغانستان بوده ام. همیشه صدایم برای عدالت بالا بوده است، چه علیه خلقی ها، پرچمیهای، مجاهدین و طالبان و حالا هم به عدالت اعتقاد دارم و برای عدالت مبارزه می کنم، قضاوت هر فرد مربوط به خودش است. بهار: در حملات نیروهای ائتلاف بعضی افراد ملکی تلف و صدمه می ببیند، کمیسیون مستقل حقوق بشر در جلوگیری از این عمل چه اقداماتی را انجام داده است؟ سیما سمر: کمیسیون اطلاعیه های بسیار مشخصی دارد که مردم ملکی از هر طرفی که مورد تجاوز قرار می گیرد، جرم است و نباید صورت گيرد، و تلاش شود که تلفات ملکی باید کم شود، متأسفانه نه تنها در افغانستان که در هر کشوری که جنگ جریان دارد، مخالفین کوشش دارند که از افراد ملکی به عنوان پوشش استفاده نماید. به هر حال قتل افراد ملکی از سوی هر طرفی که صورت بگیرد، نادرست است و یک عملی است که باید تقبیح شود، تأکید ما به نیروهای ائتلاف این است که در خبرهایی که دریافت می کنند، دقت بیتشر نماید، در مواردی که اینها اشتباه می کنند، موضع بسیار قاطع داریم. بهار: شما بيش از هر كسي ديگر با قربانيان در ارتباط ميباشد، و از عمق جنايتهاي صورت گرفته آگاهي داريد، به عنوان مسؤول كميسيون حقوق بشر چه پيامي به اين قربانيان داريد؟ سيما سمر: من يكي از قربانيان تخطي از حقوق بشر هستم، خود را در صف قربانيان ميدانم، هدف ما اين است كه افراد زورمند را وادار سازيم كه نقض حقوق بشر را انجام ندهند. فاميل هاي قربانيان و بازماندهها از بزرگواريهاي كار بگيرند و يكي از گفتههاي حضرت علي است كه: عفو بهتر از انتقام است و اين يك توصيه اسلامي و انساني براي ما به شما رميآيد، در كنار اين طرف مقابل هم حداقل به جرايم كه مرتكب شده، اعتراف نمايد. :: درامه اي حقوق بشر
شكي نيست كه اعلاميه جهاني حقوق بشر بعنوان آرمان مشترك براي تمام انسان ها به شمار رفته و تصويب آن، در دهم دسامبر ۱۹۴۸ بعنوان يك دست آورد بزرگ در راستاي احترام جهاني رعايت حقوق بشر و آزادي هاي اساسي به شمار مي رود. با آنكه ۵۸ سال از تصويب آن ميگذرد هنوز مردمان گوشه وكنار جهان از مفاهيم مندرج درآن ناآگاه اند وگذشته ازآن شاهد نقض سيستماتيك حقوق بشري توسط دولت ها وسازمانهاي سياسي مي باشيم. بدون ترديداعلاميه جهاني حقوق بشر در بر گيرنده مفاهيم و موادي است كه همه انسانها آن را بعنوان آرمان و آرزوي دست نيافتني خود ياد مي كنند كه نمونه آن را مي توان به طور مختصر اشاره كرد: ((حق داشتن آزادي، كرامت انساني، عدم تبعيض، حق مصوونيت انسانها، منع شكنجه و رفتار تحقير آميز، داشتن حق مساوي در برابر قانون، محافظت اطفال، زنان و مردان از طرف قانون، حق تابعيت، پناهندگي و ....)) باتوجه به ارزش هاي مندرجه در اعلاميه جهاني حقوق بشر، متاسفانه كشور ما طي سه دهه جنگ ونابساماني از كمترين زمينه اي رعايت حقوق بشري بر خوردار نبوده و بدتر از آن كه در دهه هاي مختلف شاهد نقض سازمان يافته اي حقوق انسان و كرامت و ارزش هاي بشري بوده است، كشتار بي رحمانه اي مردم مسلمان افغانستان توسط سازمان هاي اكسا و خاد به جرم عقيده، فكر و انديشه، كشتار مردم كشور در جنگ هاي قبيله اي، حزبي و مذهبي در دهه اي هفتاد و غارت و چپاول اموال و دارايي هاي عامه و شخصي توسط قوماندانان خودسر، تضييع حقوق زنان و اطفال دراثر اين جنگ ها و كشتار، كوچ اجباري و اجراي زمين سوخته توسط طالبان همگي ازمواردي است كه زنان و مردان اين سرزمين با چشمان خود ديده، لمس كرده وقرباني شده اند، سه دهه جنگ و حاكميت فرهنگ تفنگ سبب شده تا مردم اين كشور با فرهنگ غارت، تجاوز و كشتار انس گرفته و بستر هاي دموكراسي ورعايت فرهنگ حقوق انساني سلب شود. پس ازتوافق بن، اين فرصت فراهم شدتا دولت افغانستان دريك بازنگري، جنايت هاي صورت گرفته را بررسي و زمينه هاي را براي اجراي عدالت و جلوگيري از تضييع حقوق بشر فراهم سازد. درهمين راستا كميسيون مستقل حقوق بشر شكل گرفته و گزارش هاي نيز ترتيب داده شده که (( صداي مردم براي عدالت)) و طرح (( عدالت انتقالي)) از نمونه هاي عيني كار ها و اقدامات كميسيون مي باشد. با توجه به اينكه برنامه عدالت انتقالي بر محور مستند سازي و حقيقت يابي جنايات صورت گرفته كار مي كند و از سوي ديگر اعلام رسمي اين برنامه با بيان توام با احساسات رئيس جمهور صورت گرفته و در همين زمان ديده بان حقوق بشر نيز يكبار ديگر لستي را ارايه كرد كه در آن نامهاي اكثررهبران جهادي شامل ميباشد. حال اين پرسش مطرح مي گردد كه موقف رسمي دولت افغانستان نسبت به اين پروژه چگونه مي باشد؟ از يكسو دولت از برنامه عدالت انتقالي حرف مي زند كه بدون ترديد درمستند سازي و حقيقت يابي كه از دوره كمونستها تا حال را شامل مي باشد پاي اكثر همكاران آقاي كرزي به ميان خواهد آمد. ازسوي ديگر زماني كه ديد بان حقوق بشر لستي را ارايه مي كند دولت افغانستان آن را نادرست خوانده و ابراز نگراني مي كند. بدون ترديد هرافغان كه مورد سوال قرار گيرد از اجراي عدالت نسبت به كساني كه در نابسامانهاي دهه هاي گذشته سهم داشته اند خرسند به نظر مي رسند، اما اين پرسش را فراموش نبايد كرد كه آيا شرايط موجود در كشور اين زمينه را خواهد داد تا اين پروژه جنبه عملي پيدا كند؟ ساختار كشور ما فضا را چنان ساخته كه رهبران جهادي بعنوان خدايان قبيله خود از پايگاه و حمايت وسيعي قبيله اي بر خوردار باشند و همين وابستگي ها سبب شده تا آنان با آراي ميليوني هم قبيله هاي خود همراه شوند، شرايط سياسي، و نظامي در كشور نيز بگونه است كه هر نوع اقدام با اين هدف، جز ايجادگسست و شكنندگي در لايه هاي مختلف دولت، وجبهه گيري هاي جديد دست آوردي ديگر نخواهد داشت. وضعيت با پاكستان و صف آرايي هاي طالبان و حكمتيار خود بستر هاي امني را فراهم نموده كه درصورت لزوم تعدادي ازآنان بعنوان اخرين پناهگاه استفاده خواهد كرد. با آنكه رئيس حقوق بشر در برنامه عدالت انتقالي گفته است كه اين مستند سازي براي هيچ محكمه اي نخواهد بود، اما واكنش هاي ايجاد شده اين نگراني را خلق كرده است كه ما بجاي تامين عدالت، امنيت و ثبات را از دست بدهيم. باآنكه حقوق بشر هم اكنون بعنوان شمشير داموكلس بر سررهبران جهادي آويخته شده، اما معلوم نيست كه اين درامه به كجا خواهد انجاميد؟ تامين عدالت؟ صف آرايي هاي جديد؟ و يا تداوم اين درامه تا مدت هاي نا معلوم؟ :: لينك باكس سايت اموزش ايرانيان
CopyRight © 2004-2007 By www.irwebnet.tk , All Rights Reserved |
منوي اصلي مديران سايت آرشيو سايت آرشيو ماهانه
87/11/01 - 87/11/30 86/06/01 - 86/06/31 86/05/01 - 86/05/31 86/04/01 - 86/04/31 86/03/01 - 86/03/31 86/02/01 - 86/02/31 86/01/01 - 86/01/31 85/12/01 - 85/12/29 85/11/01 - 85/11/30 85/10/01 - 85/10/30 85/09/01 - 85/09/30 85/08/01 - 85/08/30 85/07/01 - 85/07/30 85/06/01 - 85/06/31 85/05/01 - 85/05/31 85/04/01 - 85/04/31 85/03/01 - 85/03/31 85/02/01 - 85/02/31 85/01/01 - 85/01/31 84/12/01 - 84/12/29 84/11/01 - 84/11/30 لينکهاي روزانه آرشيو قالبها آمار بازديد ها
افراد آنلاين: تعداد بازديدها: |